ŞİİRLER

KUTUP DANSI

Ruhum gecenin karanlığından sıyrılıyor seninle

Dünyanın iki ucundaki manyetik alan gibi 

Alanın sınırlarından çıkamıyorum

Kapana kısıldığım bu küçük şehir gibi

Tutkularım, duygularım ..

Sana karşı hissettiğim her şeyi

İfade etme biçimim

Bulabilsem bir yolunu

Sana döksem tüm yüklü parçacıklarımı 

Hiçbir canlının hayat süremediği topraklarda

Soğuğun yada en sıcağın karşı konulamaz yoğunluğunda

Bir su gibi

Bir toprak gibi

Küçük bir yaşam kıpırtısı gibi

Dol içime yaşat beni

Güneş kaybolduğunda gökyüzünde 

Gecenin özgürlüğü şahitken bize

Dansa kaldır mesela

Su yeşili saten bir elbisem 

Ön cebine inci çiçeği iliştirilmiş ceketin

Saçlarım bir rüzgar gibi dans edecek

Yaşamın dansını yapacağız seninle 

Dansın adı aurora

Bu soğuk iklim çağında 

İki sıcak mevsimin dansı olacak bizimkisi.

TELAŞ 

İnanılmaz güçsüz hissediyor insan İki omzunun üstüne binmiş 

Demir balyozlar gibi hayat 

İlk başta kolay her şey

Daha yolun başı 

Demir balyozlar bir pamuk ipliği misali 

Gözlerde umut ışığı 

Çehrede temiz bir tebessüm 

Yolun çetinliği yok başlarda 

Mutlu bir telaş 

Ne zaman ki yol uzar 

Yollar yokuşlara, kayalara, engellere verir başını 

İşte o zaman 

Ahh! der ahh..

Bu baş.. 

Bir deniz düşün hatta okyanus 

Sonsuz mavilikler.. 

Öyle bir şey sanmıştım insanların içlerini 

Öyle derin. öyle dehliz, öyle ferah 

Sevimli dalgalar vurduğunda kıyıya 

Hoş bir melodi sanmıştım 

İçlerindeki sesi 

Ta ki .. 

İçimdeki şehirleri çamurlu, kirli dalgalar yok edene kadar 

İşte o zaman korkak bir telaşa düştüm

 ... 

Öyle düşledim ki seni 

Öyle istedim ki 

İçimde yıkılan şehirleri 

Su basan evleri 

Ölen insanları 

Çırpınan hayvanları 

Belli etmedim 

Sana en temizinden

En güzelinden 

En yaşamın içinden kapılarla açılan bir yaşam sunmalıydım 

Buydu telaşım 

Telaşım gitmendi 

Telaşım beni benle yalnız koymandı 

Telaşım bu yamaç, sarp kayalıklarla dolu ıssız yollarda,

Bu ölüm kokan şehirlerde, 

Bu karanlık dalgalarda 

Beni sensiz koyup gitme ihtimalindi 

Yine güçsüz hissediyorum 

Varsın yıkılsın bu şehir 

Ben yine inşa ederim 

Varsın düşsem de aşarım bu zor yolları 

Varsın bu hırçın dalgalarla da başa çıkarım 

Ama şehrimdeki kuşlar ötmez 

Bu sarp, aşılmaz denizlen yollarda eskisi gibi gitmez ayaklarım 

Bu sonsuz maviliklerde küçük bir tekne gibi kalırım 

Telaşlarım kalmaz.

Marianna Foster, ''Okyanus Üzerindeki Ay'' 2019